Dolar : Alış : 5.5274 / Satış : 5.5373
Euro : Alış : 6.2630 / Satış : 6.2743
HAVA DURUMU
hava durumu

istanbul15°CÇok Bulutlu

- Hoşgeldiniz - Sitemizde 22 Kategoride 362 İçerik Bulunuyor.

SON DAKİKA

BAVÊ ÎNSAN ADEM (E.S.) Û HEWA

17 Kasım 2015 - 645 views kez okunmuş
Ana Sayfa » Genel»BAVÊ ÎNSAN ADEM (E.S.) Û HEWA
BAVÊ ÎNSAN ADEM (E.S.) Û HEWA

BAVÊ ÎNSAN ADEM (E.S.) Û HEWA
Xwedê Teala ji bo jê re bendetiyê bikin û li ser rûyê erdê çandiniyê bikin, bajon û îmar bikin û bibine xelîfên Wî yên li ser rûyê zemîn însan afirand. Wê çaxê Xwedê Teala ji miyaketan re weha gotibû:
-Bêguman Ezê li ser rûyê erdê xelîfekî biafirînim.
Milyaketan jî weha gotibûn:
-Em ji Te re hemd û tesbîhê dikin, Tu yê jî yekî li wê derê xwînê birijîne û fesadiye derxe biafirînî.
Xwedê Teala jî wan re weha gotibû:
-Helbet tiştên hûn nizanin ez dizanim. -(Beqere: 30)-
Xwedê Teala anî Adem (e.s.) afirand û ew perwede kir û navên tiştan hînî wî kir. Paşê gazî milyaketan kir û ji wan re got de kanê navên van tiştan ji min re bêjin. Lêbelê milyaketan navên wan tiştan nizanibûn û ji ber gotinê xwe yên berê poşman bûn. Gotin jixwe xêncî tiştên Te hînî me kiriye pêştir em tu tiştî nizanin. Tu her tiştî cîh bi cîh dikî.
TESLÎMİYETA MİLYAKETAN
Ser vê Xwedê Teala seba navê van tiştan hînî milyaketan bike gazî Adem (e.s.) kir û Hz. Adem navê wan tiştan kito kito ji wan re got. Bi vê bûyerê ve milyaketan Adem (e.s.) nas kirin. Xwedê jî ji milyaketan re weha got:
-Min ji we re ne gotibû, birastî Ez xeyba (veşartî) erd û esmana dizanim. Ez tiştên hûn eşkere dikin jî ve-dişêrin jî dizanim. -(Beqere: 32-33)-
Milyaketan dîsa nota berê îtaet kirin û teslîm bûn .
“Xwedê (Teala) wê çaxê ji milyaketan re gotibû:
Ezê ji heriyeke ziha mirovekî çêbikim, şekil û pergalê bidimê û Ezê ji rûhê xwe rûh bidimê. Hûn jî hankê ve jê re herine secdê.” (Hîcr: 28-29)
Milyaketan gotin: Ya Rebbî! Me fermana te bihîst û îtaet kir. Lêbelê şeytanê laîn fermana Xwedê bi cîh ne-anî.
ASÊBÛNA ŞEYTANÊ MEL’ÛN
Xwedê Teala Hz. Adem ji heriyê afirad û rûh dayê. Xwedê (e.s.) çawa ji milyaketan re emir kiribû ewna jî wisa çûne secdê. Lêbelê şeytan xwe qure kir û neçû secdê. Îblîs bi vê tevgera xwe ve li hember emrê Xwedê derket û îblîs bi vî şeklî bû serokê asiyan. Jixwe ew ne ji milyaketan bû, ji agir hatibû afirandin ango ji cinan bu.
“Milyaket ji nûrê, cin ji agirekî gûr, Adem jî ji tiştê we re hate gotin hatiye çêkirin.” (Muslîm ragihandiye)
Xwedê Teala her çendî sedema îsyana wî dizanibû jî, lê pirsî; te çima fermana Min bi cîh neanî?
Şeytan jî got:
-Ez ji wî çêtir im. Te ez ji agir afirandime lê ew ji heriyê ye. Ser vê Xwedê hate xezebê û jê re got:
Bicehime ji vir, tu ji rehmeta min hatî dûrxistin û heya roja hesabê leneta Min li ser te ye. -(Sâd: 73-78)-
Şeytan, ji ber kîbr û quretiya xwe îsyan kir û ji Adem (e.s.) re secde nekir. Ji bo vê jî ji bihuştê hate qewirandin. Gor şeytan, berpirsyarê qewirandina wî însan e, ango Ademê (e.s.) bavê mirovahiyê sedema vê encamê ye. Ji bo vê jî îblîs pey tol hildanê ye û neyartiya wî ya ji însan re heta roja rabûnê berdewam e. Ji bo vê armanca xwe pêk bîne jî Xwedê destur xwestiye. Xwedê jî destur dayê û şeytan heta roja rabûnûnê sax e. Şeytanê lenetî ji bo mirovan bixapîne bê navber dixebite. Di vê neyartiya xwe ya bi însan de her awa û rêyê diceribîne û bi kartîne.
Şeytanê melûn ji Heq Teala re dibêje:
-Ya rebbî! Te çawa biryara helaka min daye, heta ji destê min bê ezê jî derkevim pêşya zarên Adem û wan ji rêya heq averê bikim. Ezê ji bo vê her tiştî biceribînim. Ezê xwe li wan bitelînim û çaxê ketine xefletê û zeafan ewna pêçan ezê ji wan re bibim heval. Pirê mirovan yê nankoriya te bikin.
Xwedê Ezze we Celle jî gotibû:
-Lenetiyê heram bicehime ji bihuşta min derê. Sond be Ezê te û yên bidine pey te teva ve dojehê dagirim. -(E’ref: 13-18)-
Lêbelê îblîs tiştekî zef rind dizane. Ew çi bike neke ji mirovan komek heye, nikare tu carê zirare bigihîne wan. Ewna ji bendeyên Xwedê yên salih û mûxlis in. Şeytan tu carî nikare wana bixapîna û ji rêya heq derxe. Tu bandora wî û alîgirên wî li ser wan tuneye. Ew kesana ji Xwedê tenê re perestî dikin, xwedawend (îlah) û bîrûbawerî yên sexte (betal) napejirî nin. Ewna ehlê tewhîdê ne û alîkariya Xwedê besî wan e. -(Îsra: 61-65)-

EZMÛNA MİROVAHİYÊ DEST PÊDİKE
Xwedê (c.c) Adem (e.s.) di bihuştê de bi cîh kir. Pey qewirandina îblîs, Hz. Adem (e.s.) di bihuştê de tena serê xwe mabû. Ji nîmet û îkramen bihuştê, dilê wî biavêta çi li ber destê wî bê zehmet û xebat amede bûn. Ji fekî û mêvên bihuştê dixwar û rubarên bihuştê vedixwar. Lêbelê kesekî mîna wî pê re hevaltî bikira û têkete sohbetê di bihuştê de tune bû. Xwedê Teala ji bo Hz. Adem (e.s.) re hevaltiyê bike û bîhna wan bi hev derkeve û kêfxwaş bin û bi hev re bijîn Hz. Hewa afirand. -(Nîsa: 1)-(E’ref: 189)-
Rojekê Hz. Adem di bihuştê de bin siya darekê de razabû. Çaxê ji xewê hişyar bû lê nihêrî kesek li ser re sekiniye û Adem (e.s.) ji ber vê gelekî şa bû. Jê pirsî tu çi kesî? Hz. Hewa yê got ez jinek im û wê çaxê Hz. Adem jê pirsî navê te çi ye? Wê got ez navê xwe nizanim û Hz. Adem jê re got tu Hewa yî. Êdî Hz. Adem (e.s.) û Hewa yê bi hev re di bihuştê de nav kêf û bextewariyê de dest bi jiyanê kirin. Jiyana wan bi aram û bê zehmet bû. Ji bo wan ne tirs hebû ne jî cefa. Ji nav nîmetên bê hed û hesab çi bixwastana dixwar û vedixwarin. Lêbelê Xwedê ji bo wana biceribîne darek qedexe kiribû. Ji ber vê nikaribûn ji fekiyên wê dara qedexe bixwarana, bilî wê darê yên din hemû ji bo wan serberst bûn. Bi vî tehrî însanê bibûya hakimê nefsa xwe û him jî dê bi îrada xwe xwedî derketa.
Hz. Adem û Hewa yê jî guh dane fermana îlahî û nêzîkî wê dara qedexe nebûn. Aliyê din de jî Xwedê Teala ewna li hember dek û dolabên şeytan hişyar kirin. Ji lewra şeytan ji bo însan neyarekî eşkere bû. Gor şeytan Hz. Adem baisê vê rewşa wî bû. Ji bo vê jî tucarê dev ji neyartiya xwe bernade û ji bîr nake. Dema firsend û keysekê bibîne ji bo wan bixapîne demildest tevdigere da ku wan kaşî ezabê bêdawî bike. Ji bo vê jî herdem çavdêriya wan dike.
ÎBLÎS ADEM (E.S.) Û HEWA YÊ DİXAPÎNE
Şeytan rojekê nêzîkî Adem (e.s.) û Hewa yê bû û weswese da wan û ji wan re got gelo hûn dizanin çima Xwedê (cc) ev dara ji we re qedexe kir? Paşê weha dewam kir:
Xwedê (cc) ev dara ji we re heram kir ku seba hûn nebin du milyaket yan jî ji bo hûn bêdawî di bihuştê de nemînin. Lenetî bi vî şeklî dixwest wana bi konetî û hîlan ve bi xapîne. Ji ber dexesi ya xwe dikir ku wan jî mîna xwe ji bihuştê bide qewirandin.
Axiriyê de bi navê xwedê sond xwar û got ez qenciya we dixwazim. Hz. Adem û Hewa yê jî emre Xwedê ji bîr kirin û pê xapiyan û ji dara qedexe xwarin. Çawa ji wê darê tem kirin cîhê wanê awret bi wan xuya bûn. Ji vê rewşa xwe zef şerm kirin. Ji lewra heta wê hingê ew derên hevdu nedîtibûn. Ji bo wan derên xwe veşêrin ji der û doran belgên daran berhev kirin û pê wan pelan ew derên xwe nixamtin.
Çaxê şeytan nêzîkî wan bibû xwe wekî şîretvanêkî xêrxwaz nîşanî wan dabû û ji bo jê bawer bikin jî ser navê Xwedê jî sond xwaribû. Ev rêbaza wî ye û vê metoda xwe bê navber bi kar tîne. Ji lewra îblîs ji bo mirovan neyarekî xuya yê.
Xwedayê Zûlcelal ji Adem û Hewa yê re got:
-Min ji we re ne gotibû ji vê darê nexwen û îblîs jî ji bo we neyarekî eşkere ye?
Wê gavê Adem û Hewa yê bi tawanê (guneh) xwe hisyan û ji ber wê jî gelekî poşman bûn û dest bi lavayî Xwedê (cc) kirin:
-Ya Rebbî! Em li hember fermana Te derketin û me zilm li xwe kir. Me bixefirîne û bibexişîne. Ger Tu rehma xwe li me nekî û me efû nekî emê bibine wanê ziyankar. -(E’ref: 22-23)-
Xwedayê dilovan û mihrîban, rehm û mexfîreta xwe li wan kir û ewna bexişandin. Lêbelê ji vê şûnde jiyana wana bihuştê qediya. Ji vê pê de Adem û Hewa yê jiyana xwe li ser rûyê erdê dewam kirin.

JİYANEKE TEZE

Ji afirandina Hz. Adem (e.s.) mêj ve de deryê îmtihanê vebûye. Cîhan jî bûye meydana vê ezmûnê. Jixwe însan xelîfeyê Xwedê ye li ser rûyê zemîn e. Xwedê ji bo însan jiyana xwe bi kudîne nîmetên cûr be cûr pêşkêşî wan kiriye. Ji bo pêdivî û hewcedarî yen xwe pêk bînin her cûre derfet û îmkan amade ne.
Di hêla din de jî têkoşîn û pevçûna di navbera mirovan û şeytan de berdewam dike. Di vê têkoşînê de pêşvayên doza heq pêxemberan ala tewhîdê hilgirtine. Bi vî şeklî banga xelasiya bêdawî digîhinîne mirovan û wana bi bihuştê ve mizgînî dikin û bi agirê dojeha dijwar ve jî didin tirsandin. Li hember wan jî şeytanê neletî rawestiya ye. Ji bo mirovan bixapîne û kaşî delaletê bike bênavber dixebite. Ji bo vî karê xwe yê kirêt jî, her cure rê û rêbazan jî durist dibîne. Ji ber vê hindê pêwîste mirov yar û neyarên xwe rind bizanibe û pêywendî û têkiliyên xwe gor vê yekê pêk bîne. Ev serdaboriya Hz. Adem û Hewa van rastiya hînî me dike.
Xwedê Teala Hz. Adem û Hz. Hewa bexişan dibûn. Lêbelê êdî yê li ser rûyê cîhanê bi jiyana û li wir niştecîh bibûna. Lêbelê jiyana li vê derê nedişibiya ya bihuştê. Ji bo debara xwe bikin û hewcedariyên xwe pêk bînin diketin kar û xebatên bi zehmet û dirêj. Dema di bihuştê de bûn bê zehmet û hêsanî her pêdivî û hewcedariyên xwe bi dest dixistin. Adem (e.s.) û Hewa yê ji bo peyda kirina xwarin û vexwarin û cilûbergên xwe pev re şixul dikirin.
Digel vana de di aliyê din de jî şeytan ji bo wan û urta wan ji rê averê bi dek û dolabên xwe ve bendî wan ketibû. Ango îmtihana mirovan ne hêsan bû.
Hêdî hêdî fêrî jiyan û şert û mercên vê derê dibûn. Hz. Adem (e.s.) û Hewa yê tovên mirovahiyê çandi bûn. Dem û dewran dizvirî û zeman dibuhurî. Rojekê Hz. Hewa hemle ma. Ev ji bo herduyan bû kêfxweşiyeke zef mezin. Ev piştî haqas zemetiyan bibû diyariya Xwedayê Qadirê Mutlaq. Jixwe Xwedê tu kar û xebatî bê semere nahêle. Çaxê welidana Hewa yê hat û Xwedê zareke kurînê da wan. Êdî jiyana wan ji vê şûnde ji ya berê şêntir bû. Ji ber ku ev zarok bibû wesîla şahiyê. Navê lawik jî danîbûne Qabîl. Bi kerema Xwedê (cc) Hewa dîsa bizar bû. Vê carê dîsa zareke kurînê ji wan re bû. Navê wî jî danîne Habîl.

 

YORUMLAR

İsminiz

 

E-Posta Adresiniz

Yorumunuz

TemaFabrika